محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
159
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
كيف يذمه : « كيف » نقش حال دارد و محلا منصوب است . مما هو أعظم : « من » از نوع بيانيه است . لما يعلم : مفعول آن كه ضمير غايب « ه » است ، حذف گرديده است . شرح و تفسير ( و إنّما ينبغي لأهل العصمة و المصنوع إليهم في السّلامة ) منظور از « اهل العصمة » پرهيزكارانند و « مصنوع اليهم » كسانىاند كه خداوند بر بندگى و دورى از گناه موفقشان كرده است . بنابراين « مصنوع اليهم » عطف تفسيرى بر « اهل العصمة » است . امام عليه السّلام براى پرهيزكاران دو مسئوليت قرار داده است : 1 - ( أن يرحموا أهل الذّنوب و المعصية ) مفهوم بخشودن سركش و گنهكار اين است كه تا آنجا كه امكان دارد ، براى رستگارى ، نجات و رهايى او از نابودى ، تلاش شود . اين تلاش بايد با سخنى پندآموز ، نيكو ، مهربانى ، لطافت و نه با سختى و سنگدلى انجام شود ؛ چرا كه اگر رفتار سختگيرانه در پيش گرفته شود ، سبب واكنش مىشود و نتيجه دلخواه به دست نمىآيد . خداوند در اينباره مىفرمايد : « بدى را به شيوهاى نيكو دفع كن . ما به آنچه وصف مىكنند ، داناتريم . » « 1 » چه بسا بخشودن و مهربانى با گناهكار او را به آنچه بهتر است رهنمون
--> ( 1 ) . ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ السَّيِّئَةَ نَحْنُ أَعْلَمُ بِما يَصِفُونَ مؤمنون / 23 : 96 .